sadi carnot

Nicolas Léonard Sadi Carnot (ur. 1769 w Paryżu, zmarł 1832 w Paryżu) – francuski inżynier i fizyk, uznawany za ojca termodynamiki. Jego prace położyły podwaliny pod współczesną teorię silników parowych oraz definicję entropii.

Życiorys

Urodzony jako syn inżyniera Lazare'a Carnota, Nicolas Léonard otrzymał przydomek „Sadi” od perskiego poety Sadi'ego, którego jego ojciec uwielbiał. W latach 1785‑1793 studiował w École Polytechnique, a następnie wstąpił do armii, gdzie piastował stanowisko inżyniera w sztabie materiałowym.

Prace naukowe

Najważniejsze dzieło Carnota, Réflexions sur la puissance motive du feu (1824), wyjaśniło zasadę działania silnika cieplnego i wprowadziło pojęcie cyklu termodynamicznego, znane dziś jako cykl Carnota. W publikacji tej Carnot przedstawił:

• koncepcję maksymalnej wydajności silnika zależnej wyłącznie od temperatury źródeł ciepła,
• rozróżnienie pomiędzy ciepłem a pracą,
• idee, że każdy proces zamknięty powinien być odwracalny, aby nie generował strat energii.

Dziedzictwo

Choć prace Carnota zostały w dużej mierze zapomniane po jego śmierci, to późniejsze odkrycia Rudolfa Clausiusa i Lorda Kelvina przywróciły ich znaczenie. Współcześnie równanie Carnota jest podstawą w nauczaniu termodynamiki oraz w projektowaniu nowoczesnych systemów energetycznych, w tym turbin gazowych i układów chłodniczych.

Publikacje

• Réflexions sur la puissance motive du feu (1824)
• Fragmenty notatek anegdotycznych i wykładów, wydane pośmiertnie w 1849 roku.

W kulturze i pamięci

Imię Carnota nosi wiele instytucji naukowych, m.in. Instytut Carnota w Paryżu> oraz jednostki miary, takie jak „Carnot” (wręcz nieformalna jednostka wydajności). Jego postać pojawia się także w licznych podręcznikach i filmach dokumentalnych o historii nauki.

Bibliografia

Więcej informacji można znaleźć w artykułach: Termodynamika, Cykl Carnota, Nicolas Léonard Sadi Carnot – biografia.